موهای سفید دوست داشتنی روی شقیقه

+خنده زدن لب نمیخواد، داریه و دمبک نمیخواد

یه دل میخواد که شاد باشه از بند غم آزاد باشه

یه روز عروس غصه رو به تنهایی دوماد کنه

هی...هی...هی..

- ولی بوسیدن که لب میخواست، شاملو حواسش نبوده انگار.

+ همه چیز رو که نباید نوشت هرکس باید خودش کشفش کنه.

پانوشت: اگر ما هنوز زندهایم باعثش وجود یک آدم خودخواه توی زندگیمون بوده،

یه آدم که با تمام قدرت خواسته نگهمون داره.

یه آدم خودخواه که بشدت ترسیده از دستمون بده. که همهی زورش رو زده تا بمونیم.

نوشتم حالا که من شدم اون آدم خودخواه، چقدر شکنندگیهای آدم احمقانه به نظرم اومد.

چقدر تنهاییهاشون نازک. مثل یک حجم نازک آبی غمانگیز.

با مردی که تصمیم گرفته تمومش کنه چی کار باید کرد؟ چطور باید اون آدم خودخواه بود؟

که مانع شد، که نگه داشت؟ دو روزی که گذشت زندگی جهنم بود.