مرسی ازتون

اینجا بیشتر شبیه یکی از پناهگاههای کشف شدهی انسانهای اولیهست که سالها روح مست سرگردون یک آدم به مرگ نشسته میاد و چندکلام رقص کنان دور آتیش برای خودش حرف میزنه و میره. گاهی یادم میره حضور غیر فیزیکی از گسترهی حقیقت خارج نیست و مرسی که با همهی اینها تا از حقیقت غیر فیزیکیم فاصله میگیرم جویای احوال میشید. :)

عادی میشه...عادی میشم..