به این فیلمهای کذایی آاادت نمیکنیم.

من یقیین دارم که تا وقتی این بشریت زیاده خواه روی زمین نفس میکشه خیانت اعتیاد و فقر هم مثل قارچ در گسترهی خاکی سر از زمین بیرون میاره، اما الان هرفیلم ایرانی رو که با برچسب اجتماعی تماشا میکنی، دغدغههای سینماگرا یه طوری سطحی به تصویر دراومده انگار خوابیدن با آدمهای مختلف، باردار کردن کسی و باردار شدن از کسی، پنهانکاری زنجیرهای، توی راهروها فریاد کشیدن و حرفهای رکیک کاف گافدار زدن توأم با گیس و گیس کشی کار هرروزمونه. کاش صاعقه بزنه وسط فرق سر الهامهای ذهنیتون عزیزانم. به اندازهی راههای رسیدن به خدا مسیر برای بیان مشکلات اجتماعی وجود داره.