شاید این تصویر شاید هم نه

یک شب هایی، آدم باید دست ببرد پشت سرش، آهسته سینه بند مغزش را باز کند، جای سَگَک ها را با انگشت اشارهاش بخاراند که ذهن ملتهبش وسطxa0آن همه دردxa0حال بیاید....

هروقت ستار از ضبط صوت کوچک آشپزخانه برای خودش میخواند:xa0 «راهِ سفر عاشق از گردنه بندان پُر، نامردم اگر از خون این باج نپردازم» توی دلم به شهیار تشر میزنم مگر عشق اصلا راه دارد که حالا بنشینیxa0دو دوتا چهارتایش راxa0حساب کنی،xa0 ببینی میان بیابان علاقه چند گردنه بندان اضافهتر روئیده؟ که بعد سر طرف مقابلت منت بگذاری که بخاطرxa0 تو حتی از خونم هم میگذرم؟xa0عشق یک بیراههی بیانتهاست. یک بازیxa0بداههxa0کهxa0اگرxa0شکستxa0بدهیxa0قافیهxa0راxa0 میبازی، اگر شکست بخوریxa0باز هم باختهای. تنها چیزیxa0که میتو...

u200fآدم به کسی کشش داره که براش علامت سوال باشه, که هزار و یک چرا و چطور براش ساخته باشه. رمز موندگاری علاقه هم همین. رو نشدن تمامِ آسِ تو دستت/ آسِ تو دستش....

کاش برای یه بارم که شده برای نمایش قدرتمون، بجای امر و نهی و صدا بالا بردن محبت میکردیم. ...